Poniżej znajdziesz kilka porad, które możesz od razu zastosować w codziennym życiu. Cytaty wykorzystywane do zilustrowania poszczególnych porad pochodzą od profesjonalistów, wypowiadających się z własnego doświadczenia.

Porady dotyczące rozmów indywidualnych

1. Poznaj siebie! Jako pracownik ochrony zdrowia, masz swoje własne wartości oraz standardy, Także twoje wychowanie gra pewną rolę. Nie stanowi to żadnego problemu. Będąc tego świadomym, możesz uniknąć sytuacji, w której twoje osobiste poglądy będą rzutowały na całość dyskusji. Musisz także zwrócić uwagę na to, co sprawia, że nie czujesz się komfortowo i starać się nie unikać tego uczucia. (Averill, S., 2010)

2. Większość pacjentów stwierdza, że wolą kiedy to lekarz bądź pracownik ochrony zdrowia podejmuje tematy związane z seksualnością od podejmowania ich samodzielnie. Lekarze zaś uważają, że rozmowy na temat seksu są zbyt intymne. Myślą też, że podejmując rozmowę na temat seksualności wkraczają za bardzo w sferę życia prywatnego pacjenta. Pacjenci jednakże nie odbierają tego w ten sam sposób. W amerykańskim badaniu, w którym wzięło udział 500 dorosłych pacjentów, 2/3 respondentów stwierdziło, że nie podjęli rozmowy na temat seksu myśląc, że mogą w ten sposób wprawić lekarza w zakłopotanie. (Marwick, C., 1999)

“Ludzie zwykle nie rozpoczynają spontanicznie rozmów na temat zdrowia seksualnego. Z tego właśnie powodu ważnym jest by płynnie przejść na ten temat. Tego rodzaju możliwość oferuje naprawdę wiele tematów. Może to być na przykład mieszkanie, przyjaźń, spędzanie czasu wolnego, plany na życie.”

“ Po rozpoczęciu rozmowy na temat zdrowia seksualnego często zauważysz, że druga osoba opowie Ci o swojej sytuacji bez konieczności zadawania dodatkowych pytań.”

3. Rozmowa na temat seksualności nie jest tym samym, co leczenie, jednak przede wszystkim oznacza słuchanie, oferowanie informacji oraz podnoszenie świadomości. Nie musisz wiedzieć wszystkiego na temat seksualności, nie musisz także znać rozwiązania każdego problemu.

h4>"To może zabrzmieć jak wyświechtany frazes, ale pacjenci przede wszystkim najczęściej potrzebują kogoś, kto ich wysłucha. Bardzo często to znaczy więcej niż osoba, która im pomoże bądź zaoferuje dobrą radę.”"

4. Nigdy nie osądzaj. Musisz być świadomy tego, że osądy na tematy związane z seksualnością mogą łatwo stać się bolesne bądź krzywdzące.

“Zaakceptuj osobę siedzącą przed tobą taką jaka jest, nawet jeśli podjęła decyzję, których ty nigdy nie podejmiesz.”

5. Stwórz własny glosariusz, zawierający łatwe do zrozumienia słowa, z których używaniem czujesz się komfortowo. Możesz wykorzystać w tym celu słowniczek na portalu zanzu.be.

“Oczywiście, moje północnoafrykańskie pochodzenie bardzo mi pomaga, gdyż dzięki temu w pełni rozumiem, które słowa mogą być błędnie odczytane przez moich marokańskich pacjentów, a które mogą nawet brzmieć groźnie.;

6. Zachęcaj pacjenta do zadawania pytań, których nie mieli prawdopodobnie szansy zadać w swoim życiu. Uświadom pacjenta/pacjentkę, że może na tobie polegać w kwestiach pytań dotyczących seksu i seksualności. W tym celu musisz zwrócić uwagę na to, co jest najważniejsze dla pacjenta i odsunąć swoje własne interesy na boczny tor. Nie należy rozpoczynać tej rozmowy zbyt wcześnie. Możesz także wspomnieć o obowiązku przestrzegania tajemnicy zawodowej.

7. Praktyka czyni mistrza. Ćwicz zadawanie pytań oraz radzenie sobie z nieznanymi uczuciami, które budzą się w tobie podczas zadawania pytań lub słuchania odpowiedzi. (Averill, S)

“Rozmowa o zdrowiu seksualnym jest łatwiejsza niż wydaje się to lekarzom. Czasem widzimy przeszkody, które tak naprawdę nie istnieją.”

Porady dotyczące rozmów grupowych

1. Zasadniczo rozmowy o seksie w grupach wielokulturowych nie różnią się od rozmów w grupach złożonych wyłącznie z ludzi białych/Belgów. Początkowo tego rodzaju rozmowy są zawstydzające i kłopotliwe dla przedstawicieli dowolnej kultury. Seksualność jest niejako wspólną płaszczyzna łączącą ludzi reprezentujących różne kultury. Zdecydowanie lepiej jest rozpocząć od tej wspólnej płaszczyzny, zamiast opierać rozmowę na różnicach kulturowych.

“Podchodzę do zajęć w zakresie związków oraz edukacji seksualnej dla grup wielokulturowych dokładnie tak samo, jak robię to w przypadku grup monokulturowych. W obu przypadkach najważniejsze jest to, by uczestnicy poczuli się bezpiecznie, warto także wykorzystywać metody, które zachęcają uczestników do udziału.”

2. Stwórz bezpieczne otoczenie do nauki i przede wszystkim umawiaj się na spotkania. Możesz wykorzystać w tym celu metodę PICKASOLL.

3. Stwórz swój własny idiolekt na potrzeby rozmów o związkach oraz seksualności. W celu stworzenia własnej listy słów możesz wykorzystać słowniczek na portalu zanzu.be.

“Otwarta i normalna rozmowa grupowa na temat seksualności - podobna w stylu do rozmowy na temat zdrowego żywienia - jest swojego rodzaju sztuką.”

“Warto jest znaleźć wspólny język, w szczególności rozmawiając na ten temat. Być może uczestnicy nie będą rozumieli słowa „prącie”, ale doskonale zrozumieją słowo „fiut”? Należy nauczyć ich także akceptowalnych społecznie określeń, których będą mogli użyć w odpowiednim czasie.”

4. Unikaj ogólnych rozmów na temat różnic kulturowych. Bardzo często prowadzi to do przekonania uczestników, że powinni bronić swojej kultury. W rezultacie są rozproszeni i odchodzą od własnych uczuć, mogą też nie zadawać nurtujących ich pytań. W efekcie rozmowa grupowa o seksualności staje się zmarnowaną okazją. Zamiast tego, pozytywny skutek może odnieść na przykład rozmowa o swoich własnych doświadczeniach. Prowadząc taką rozmowę możesz zadawać dodatkowe pytania, na przykład „Jak było w twoim przypadku? Skąd zdobywałeś informacje będąc dzieckiem? W jaki sposób rozmawiałaś o tym w rodzinie?”.

5. Osoby, które pochodzą z kultur ukierunkowanych na wspólnotę często będą używać formy mnogiej mówiąc o swoich przekonaniach. Na przykład “myślimy, że dziewictwo jest ważne” Możesz rozwinąć te pytania pytając jak sobie radzą z daną kwestią, zamiast pytać o ich przekonania.

6. Uczestnicz w rozmowie wraz z grupą, ale staraj się nie wspominać o swoich własnych doświadczeniach, przykładach oraz opiniach, jeśli to tylko możliwe.

“Twoją rolą jako nauczyciela jest stworzenie bezpiecznego środowiska, gdzie ludzie mogą przede wszystkim uczyć się od siebie nawzajem. Nazywa się to także “tworzeniem przestrzeni”. Myślę, że kiedy zaczniesz rozmawiać o swoim własnym życiu, ryzykujesz wyjście z tej roli. Właśnie dlatego doradzam wielką ostrożność.”

7. Wykorzystaj grupę, biorąc pod uwagę, że uczestnicy lepiej uczą się od siebie nawzajem niż od prowadzącego. Skorzystaj z interaktywnych metod nauczania, na przykład “Pod kołderką” lub “worek szczęścia” (worek pełny środków antykoncepcyjnych) oraz quizy.

“Prowadzisz sesję szkoleniową czy rozmowę na temat seksualności? Za pierwszym razem może to wydawać się trudne, ale na dłuższą metę staje się naprawdę dobrą zabawą.”

8. Daj uczestnikom szansę na zadawanie osobistych pytań na osobności, na przykład podczas przerwy lub po zakończeniu zajęć.

“Ważnym jest, by zarezerwować sobie trochę czasu na pytania osobiste po zakończeniu sesji, jako że zdrowie seksualne może rodzić wiele pytań.”

Słownik i tłumaczenia

Szukasz pomocy? Znajdź lekarza.

Pomoc